Πέμπτη, 11 Απριλίου 2013

Οι –ΚΔ’ Χαιρετιστήριοι οίκοι εις την Υπεραγία Θεοτόκον την Απαλύνουσα τας σκληράς καρδίας.



Μετάφραση από τα ρώσικα

Απολυτίκιον
Απάλυνον τας σκληράς καρδίας ημών Θεοτόκε και σβέσον  τας επιθέσεις των μισούντων ημάς και λύσον πάσας τας στεναχωρίας της ψυχής ημών. Ότι ορώντες την Αγίαν Εικόνα Σου πληρούμεθα λύπης εκ των βασάνων και της στοργής Σου δι’ ημας και ασπαζόμεθα τας πληγάς Σου’ πληρούμεθα τρόμου δια τα βέλη τα πληγώνοντα Σε. Μήτηρ της Στοργής συμφώνως της σκληρότητος των καρδιών ημών είθε να μην απολεσθώμεν εκ της σκληρότητος των καρδιών των πλησίον ημών, ότι Συ εί αληθώς η Απαλύνουσα τας σκληράς καρδίας.

Κοντάκιον
Βοώμεν εγκαρδίως τη εκλελεγμένη Παρθένω Μαρία ανωτέρα εκ πασών των θυγατέρων της γης, Μήτερ του Υιού του Θεού, τον δίδοντα σωτηρίαν τω κόσμω. Επίβλεψον τον βίον ημών τον πλήρη παντοειδών θλίψεων και ενθυμού της θλίψεως του πόνου, των οποίων υπέφερας ως γεννηθέσα τη γη μεθ’ ημών και ποίησον μεθ’ ημάς συμφώνως τη ευστόργω καρδία Σου, ίνα κράζομεν Σοι’ Χαίρε πολυοδυνόμενη Μήτερ, του Θεού, τρέψον τας θλίψεις ημών εις χαράν και απάλυνον τας καρδίας των σκληρών ανθρώπων.

Άγγελος ανήγγειλε την γέννησιν του Σωτήρος του κόσμου τοις ποιμένοις εν Βηθλεέμ (εκ. γ’) και συν τω πλήθει των ουρανίων ταγμάτων υμνούντων τω Θεώ ψαλλόντων: «Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη εν ανθρώποις ευδοκία1». Αλλά Συ Μήτερ του Θεού, μηδενί τόπω έχουσα ίνα κλίνης την κεφαλήν Σου, ότι ουχ υπήρχε δώμα, εγέννησας τον πρωτότοκον Υιόν Σου εν σπηλαίω, τυλίττουσα Αυτόν εν σπαργάνοις, Θέτοντας Τον εν πάχνη. Γνώντες τον πόνον εν τη καρδία Σου, βοώμεν Σοι ούτως ‘
 Χαίρε, ότι εθέρμανας τη ανάσα Σου τον πολυαγαπημένον Υιόν Σου.
 Χαίρε, ότι ενετύλιξας το θείον Παιδίον εν σπαργάνοις.
 Χαίρε, ότι έθρεψας τω γάλακτί Σου, τον βαστάζοντα τα σύμπαντα.
 Χαίρε, ότι μετέτρεψας τω σπήλαιον εις θρόνων.
 Χαίρε, ότι εποίησας τον θρόνον Σου επί των Χερουβίμ.
 Χαίρε, ότι έμεινας παρθένος εν τη γεννήσει και μετά την γέννησιν.
 Χαίρε, πολυοδυνόμενη Μήτερ του Θεού τρέψον τας θλίψεις ημών εις χαράν και     απάλυνον τας καρδίας των σκληρών ανθρώπων.

Βλέπωντες το αιώνιον Παιδίον εσπαργανωμένον και κοιτώμενον εν πάχνη, οι ποιμένες της Βηθλεέμ ήλθον ίνα προσκυνήσωσιν Αυτόν και ίνα αφηγηθώσι ότι οι Άγγελοι είπον αυτοίς περί του Παιδίου. Αλλά η Παναγία φύλαττε πάντα ταύτα εν τη καρδία Της. Και μετά την παρέλευση οκτώ ημερών ο Ιησούς επεριτεμνήθη, συμφώνως τω νόμω του Ισραήλ, ως άνθρωπος. Υμνώντας την ταπείνωνσιν και την υπομονήν Σου, Θεοτόκε ψάλλομεν τω Παναγάθω Αιώνιω Θεώ.
Αλληλούια.

Γνώσιν έχοντες θεϊκήν και φυλάττοντες τον Νόμον Τοτ, παρελθόντων των ημερών του καθαρισμού Του, οι γονείς οδήγησον τον Ιησούν τη Ιερουσαλήμ, ίνα παρουσιάσωσι Αυτόν ενώπιον του Κυρίου και προσφέρουσι θυσίαν υπέρ Αυτού συμφώνως προς τον νόμον του Κυρίου. Αλλά υμνώμεν Σε Θεοτόκε ούτως..
Χαίρε, ότι οδήγησας τη Ιερουσαλήμ τον του σύμπαντος Δημιουργόν ίνα εκπληρώσεις τον Νόμον.
Χαίρε, ότι συνήντησας εκεί εν χαρά τον θεοδόχον Συμεών.
Χαίρε, Συ Πάναγνη και Ευλογημένη εν γυναιξί.
Χαίρε, ότι εν ταπεινώσει έφερας τον Σταυρόν Σου κεκοσμημένον εν θλίψεσι.
Χαίρε, ότι ουδέποτε παρήκουσας το θέλημα του Θεού.
Χαίρε, ότι απεκάλυψας εαυτόν ως πρότυπον υπομονής και ταπεινώσεως.
Χαίρε, πολυοδυνόμενη Μήτερ του Θεού τρέψον τας θλίψεις ημών εις χαράν και απάλυνον τας καρδίας των σκληρών ανθρώπων.